indie-classical, huh?

Over de grenzen, buiten de lijntjes en weg uit het veilige midden! Dat is Cross-linx, het jaarlijks rondreizende festival op het grensvlak tussen nieuwe ‘klassieke’ muziek en indie-pop, oftewel indie-classical. Nou, bijvoorbeeld Kyteman samen met het philharmonie zuidnederland of Bryce Dessner (gitarist van The National) die een eigen stuk speelt voor elektrische gitaar & soundtrack.

Hieronder een kleine routekaart door het drukbevolkte niemandsland tussen pop en klassiek. Je ontmoet musici en componisten die maar wat graag de grens oversteken, van klassiek naar pop of andersom. Laat je oren verrassen.

Introductie Indie Classical Music

Via Satie naar Japan en David Sylvian

Hij had zeven, paars fluwelen pakken, altijd een paraplu en een hoed. Stond bekend om zijn humor, scherpe mening en vreemde muziek die nergens op leek. Klanken die begonnen en eindeloos door konden gaan. Buiten zijn vrienden wilde niemand zijn muziek horen. Erik Satie. Hij schreef een aantal stukken (Gymnopedies, Gnossiennes) die eind negentiende eeuw echt onbekend waren. Zo’n 40 jaar geleden begon de opmars, steeds meer mensen vonden het mooi, zo’n 30 jaar geleden was er geen documentaire of nieuwsbericht met zielige inhoud, zonder deze muziek. En tegenwoordig behoren de Gymnopedies en Gnosssiennes van Satie tot de populairste ‘klassieke’ muziek.

 

Ook mooi is deze uitvoering van de Eerste Gnossienne door de jonge Franse pianist Alexandre Tharaud.

 

Maar nog even terug naar het eerste filmpje, de Gymnopedie van Satie. Dit relatief ‘eenvoudige’ stukje komt terug in het nummer Nightporter van Japan. Kijk eerst, en dan verder over Japan en de zanger David Sylvian.

 

De pianopartij lijkt aardig op Gymnopedie nummer 1 van Satie. Nightporter stamt uit 1980. De groep Japan had ook in Nederland een hit met het volgende:

 

David Sylvian ontwikkelde zich in een geheel andere richting, zoals je hier kunt horen in het nummer

Ghosts,

 

David Sylvian solo, zoals je hoort in dit nummer (Small Metal Gods) is de muziek veranderd vooral op sfeer en geluid.

 

Vervolgens liet hij het nummer bewerken door een JAPANSE moderne, klassieke componist, Dai Fujikura. Alles verliep via internet, Skype of mail of We-Transfer of… Er komt geen studio aan te pas! En dan is hetzelfde nummer dit geworden:

Is dit nog pop of is het klassiek of…? Noem het Indie Classical.

http://www.davidsylvian.com

 

Wegwijzers

Hier enkele namen uit het grensgebied tussen klassiek en pop.

Nico Muhly. New York. Assistent geweest van Philip Glass. Oscar-genomineerd voor zijn soundtrack bij DE FILM The Reader. Arrangeert voor oa Björk, Grizzly Bear en Sigur Ros. Schrijft ballet, opera, film-, kamermuziek en zelfs een Mis. http://nicomuhly.com/

Samen met singer-songwriter Teitur componeerde hij Confessions; filmpjes van Youtube, voorzien van fraai liedjes tussen folk en barok, en uitgevoerd door Teitur, Muhly en The Holland Baroque Society.

 

En hier de trailer van de Oscar winnende film The Reader, waarvoor Muhly de muziek schreef.

 

Bryce Dessner. Gitarist bij The National, veelgeprezen ‘indie-band’. Daarnaast is Dessner oprichter en curator van het MusicNow Festival in cincinatti, dat net zoals cross-linx veel indie classical op het programma heeft.

Als componist maakte Dessner oa The Long Count, en werkte hij mee aan het project Planetarium over de planeten met nico muhly en sufjan stevens. planetarium ging in premiere in muziekgebouw eindhoven en is ook uitgevoerd in new york, los angeles, london, sydney en parijs. hier de video van mercury:

 

Van 2016-2017 was Bryce Dessner ‘composer in residence’ bij het Muziekgebouw Eindhoven. http://brycedessner.com/

Hier een kort fragment The National in het Muziekgebouw.

 

Een stuk voor strijkkwartet, van Bryce Dessner

 

Sufjan Stevens. Ongrijpbare en briljante figuur uit de pop. Amerikaan wiens liedjes ergens tussen minimal, theater en folk zitten. Zijn cd’s ‘Come On Feel The Illinoise’ en  ‘Carrie & Lowell’ werden in diverse media (oa Pitchfork) uitgeroepen tot beste cd van 2005 en 2015. Sufjan Stevens maakte een muziek-theaterproject rond de BQE, een straat in New York. Film, kostuums en muziek, gegoten in Glass-achtige arrangementen, dan weer overgaand in electronische dance. https://nl.wikipedia.org/wiki/Sufjan_Stevens

Allereerst Sufjan Stevens, live in het Muziekgebouw.

 

Sufjan Stevens, Bryce Dessner en Nico Muhly, live in Muziekgebouw

 

Jonny Greenwood. Gitarist, multi-instrumentalist en computerprogrammeur bij Radiohead, een van de belangrijkste popgroepen van de laatste jaren. Trouwens, een popgroep die het experiment niet schuwt en dwars door genres gaat. Greenwood schreef orkestmuziek (in 2006 won hij zelfs de BBC British Composer Award), en filmmuziek, zoals bij de film There Will Be Blood. Andere soundtracks van Greenwood zijn: Norwegian Wood, We Need To Talk About Kevin en The Master, dat een prijs kreeg voor het belangrijke filmfestival van Venetië.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Jonny_Greenwood

Eerst Radiohead, in een opmerkelijke clip

 

Trailer There Will Be Blood, muziek Jonny Greenwood.

 

Chilly Gonzales. Een Canadese musicus die tegenwoordig in Parijs woont. Hij studeerde jazz-piano en begon als popmuzikant. Hij maakte elektromuziek, een rap-plaat en tegenwoordig Indie Classical pianomuziek. In 2009 deed Gonzales een recordpoging voor het langste concert ooit: met 27 uur houdt hij nu dat record. http://www.chillygonzales.com

Hier zijn verstilde muziek tussen ambient en Satie (heb je hem weer).

 

En, last but not least, Patrick Watson. Canadese liedjeswonder, veel geprezen in de pers, toejuicht op bijvoorbeeld LowLands. Hier in een optreden tijdens Cross-linx 2013 met strijkorkest Amsterdam Sinfonietta: een klassiek orkest met alleen strijkers. Midden in het nummer Beijing heeft ie een stuk verwerkt van de Franse componist Maurice
http://patrickwatson.net

 

En hier vertelt Patrick Watson over Beethoven: Where’s my keys?

 

Nog meer weg wijzers
Je kunt via spotify bovenstaande musici en componisten, maar ook anderen die je onder de noemer Indie Classical kunt plaatsen, beluisteren om een nog beter idee te krijgen van de diversiteit en te onderscheiden stijlen. Ontdek welke stijl jou het meeste aanspreekt? Speel ook de cross-linx game: vraag je docent!

Genre Benders

  1. Genre-bending makers als Nico Muhly, Daníel Bjarnason en Bryce Dessner, die in hun werk invloeden uit de Indie pop en rock laten doorklinken en tegelijkertijd meer aansluiten op de traditie van de hedendaagse gecomponeerde muziek.
  • Daniel Bjarnason – bow to string (1e deel uit celloconcert)

 

  • David Lang -you will return (1e deel death speaks)

 

 

Neo klassiek

  1. Makers die teruggrijpen en voortbouwen op meer toegankelijke traditionele, sfeervolle klassieke muziek en daarom wel als ‘neo-klassiek’ wordt betiteld, zoals Nils Frahm, Chilly Gonzales en Ólafur

Arnalds.

  • Nils Frahm – Ambre

  • Olafur Arnalds – Near light

  • Yann Tiersen – La valse d’Amélie

 

 

Minimal Music

  1. Een groep musici en bands die voortbouwt op de nogal altijd populaire minimal music, zoals die in de jaren zestig van vorige eeuw geïntroduceerd werd door componisten als Steve Reich, philip glass en Terry Riley. denk aan acts als Hauschka, Lubomyr Melnyk, Mario Batkovic,  Brandt Brauer Frick en Dawn of

Midi.

  • Brandt Brauer Frick – Bop

  • Hauschka – Radar

  • Dawn of midi – Nix

  • Steve Reich – Mallet Quartet (1e deel)

 

Ambient

  1. Een groep makers die zich bij voorkeur bedient van electronica met ambient en sonisch

klankideaal, zoals Sebastian Plano, Daniel Wohl en SWOD.

  • Daniel Wohl – Holographic

  • Sebastian Plano – Living

  • A winged victory for the sullen – Steep hills of vicodin tears

  • Valgeir Sigurdsson – Focal Point

 

Art pop

  1. Bands en artiesten, vaak afkomstig van een kunstopleiding, die zich laten inspireren door bijvoorbeeld literatuur, beeldende kunst, film en theater. Deze muziek wordt meestal getypeerd als art-pop. denk aan acts als Brian Eno, Bjork, David Sylvian, Alt-j, These New Puritans, Dirty

Projectors en Efterklang.

  • These new puritans – V (Island Song)

  • Efterklang – The colour not of love

  • Son Lux – Lost it to trying

  • Owen Pallett – Lewis takes off his shirt

 

 

Singer-Composers

  1. ‘Singer-composers’ die zich bedienen van het song-format, maar in muzikale structuur en gelaagdheid de complexiteit en onconventionaliteit van een hedendaags klassieke-muziekidioom binnenbrengen, zoals Julia Holter, My Brightest Diamond, Julianna Barwick en Holly Herndon.
  • Julia Holter – Feel you

  • My Brightest Diamond – To Pluto’s moon

  • Lost in the trees – Neither here nor there

  • Sarah Kirkland Snider: Nausicaa (deel uit liedcyclus Penelope)

 

En natuurlijk zijn er op de festival site www.cross-linx.nl nog veel tips meer om verder te kijken dan je oren lang zijn.